ZESPOŁY PSYCHOTYCZNE CZYNNOŚCIOWE.

Posted in Uncategorized  by admin
June 25th, 2018

Największe trudności nastręcza zrozumienie jednoczesnego rozszczepienia osobowości. Pomocne mogą tu być następujące schematy, ilustrujące jednocześnie niektóre objawy rozszczepienne jak: ambiwalencję czyli współistnienie sprzecznych uczuć, ambisentencję czyli współistnienie sprzecznych myśli, ambitendencję czyli współistnienie sprzecznych dążeń, paratymię czyli rozszczepienie między uczuciami a intelektem itp. Jeżeli przyjmiemy, że reakcje intelektualne mogą też występować i naprzemiennie, względnie niektóre z nich tylko chory wypowiada, to łatwiejsze stanie się zrozumienie rozkojarzenia. Części tych może być więcej, każda z nich reaguje inaczej na bodźce środowiska zewnętrznego i wewnętrznego, dzieje się to jednocześnie i w ten sposób staje się zrozumiałe, że chory jednocześnie czuje się np. monterem, prezydentem i rektorem wyższej uczelni.
ZESPOŁY PSYCHOTYCZNE CZYNNOŚCIOWE. Na wstępie kilka uwag z zakresu mianownictwa. Objawy nigdy nie występują luźno. Ich wyosobnienie i odrębny opis są dziełem analizy. Mianowicie objawy (symptomata) występują z zasady w pewnych stałych związkach, które w piśmiennictwie różnie się określa. Niemiecko-szwajcarska psychiatria (Sterring w podręczniku Reinchardta) rozróżnia zespoły (syndromata) czyli symptomokompleksy nie czyniąc między tymi dwoma pojęciami różnicy. Niektórzy jednak wprowadzają tu różnicę, widząc w symptomokompleksie pojęcie podrzędne, a w zespole pojęcie narzędne. Za przykład pojęcia nadrzędnego może służyć zespół katatoniczny, w obrębie którego mogą się pojawić symptomokompleksy osłupienia, podniecenia psychoruchowego itd. Również wielu psychiatrów radzieckich, np. Kerbikow, używa tych dwóch mian jaka synonimów. Doprowadza to do nadmiernego rozbudowania zespołów, których liczba wzrasta niepomiernie. Wskutek tego zaciera się różnica między zespołami, które zasługują na nazwę psychoz jako odrębnych jednostek nozograficznych, a symptomokompleksami, które nie wykraczają poza granice symptomatologii. Trudno bowiem podniecenie psychoruchowe, czy osłupienie nazwać psychozą na równi z majaczeniem, stanem pomrocznym, manią, melancholią, katatonią, paranoidem itd. W skład bowiem tych zespołów psychotycznych jako zmienne składniki obrazów klinicznych wchodzą owe symptomokompleksy w rodzaju podniecenia psychoruchowego, osłupienia itp. Poniżej będziemy się starali nie używać pojęcia symptomokompleksu, zaliczając tego rodzaju związki objawowe do symptomatologii, a nie do syndromologii. W innych specjalnościach lekarskich można by znaleźć bez liku porównań. Tak np. gorączka uchodzi za objaw, chociaż w starożytności i wiele wieków później pod pojęciem feb1is rozumiano coś znacznie więcej, coś nawet w rodzaju zespołu lub choroby, a przynajmniej symptomokompleksu. Analizując dzisiaj to pojęcie, oparte na oglądzie ciepłomierza, stwierdzimy z łatwością, że nie chodzi tutaj o zjawisko jednoobjawowe, lecz właśnie o symptomokompleks, na który składają się różne objawy przedmiotowe i podmiotowe: zaczerwienienie skóry, przyśpieszenie tętna, złe samopoczucie, brak łaknienia, dreszcze itd. Mimo to symptomokompleks gorączki traktujemy jako jeden łączny objaw. [przypisy: Akcesoria samochodowe a eksploatacja pojazdu iv stopnia, Akcesoria samochodowe a eksploatacja pojazdu, Akcesoria samochodowe a eksploatacja pojazdu a ciąża vitro ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: Akcesoria samochodowe a eksploatacja pojazdu endometrioza iv stopnia wynajem domów w bardzo dobrych cenach