Omamy wzrokowe.

Posted in Uncategorized  by admin
September 22nd, 2018

Drugi okres znamionuje się omamami wzrokowymi, które początkowo mają charakter fizjologicznych omamów hipnagogicznych. Gdy tylko chorzy otworzą oczy, natychmiast jeszcze odzyskują poczucie rzeczywistości. Wkrótce granica ze światem rzeczywistym zaczyna się zacierać, chorzy przestają rozpoznawać sytuację i otoczenie i zatracają orientację w czasie i miejscu. Czasem ożywiają się wzory na ścianach i suficie na kształt parejdolii i złudzeń. Chory zaczyna widzieć postacie, przeżycia jego przybierają cechy marzenia sennego, na omamy zaczyna oddziaływać słownie i ruchowo, pojawia się albo lęk, albo gniew, staje się płaczliwy albo właśnie euforycznie rozweselony. Nastrój jego może być mieszaniną tych uczuć. Afekt staje się chwiejny. Przez energiczne pytania można chorego na chwilę wyrwać z jego chorobliwych przeżyć i uzyskać jeszcze odpowiedzi dość składne, ale uwagi jego nie da się utrzymać przez dłuższą chwilę na jednym przedmiocie. Wzmaga się jego podniecenie psychoruchowe. Chory czasem usiłuje uciekać, czasem właśnie staje do walki z omamami. Chociaż omamy wzrokowe są najbardziej znamienne, wręcz patognomoniczne, to jednak może nie brakować i innych omamów, słuchowych, czuciowo-ustrojowych, część ich bywa skoordynowana. Pojawiające się zwierzęta wydają właściwe im dźwięki, postacie ludzkie przemawiają. Treść omamów odnosi się do chorego. Są to wyrzuty, przezwiska, pogróżki, brzydkie słowa lub wyrazy niedorzeczne, nieprzyzwoite. Częstą rzeczą są pierwiastki zawodowe w przeżyciach chorego. Choremu się zdaje, że jest przy swoim zawodowym zajęciu, wykonuje zawodowe czynności, treść jego zawodu staje się też przedmiotem jego podniecenia psychoruchowego. Czasem przeżycia cofają chorego do dawnych czasów. Z lękiem przeżywa minioną wojnę, którą wizyjnie lub w oderwanych omamach wzrokowych znowu powtarza. Treść omamów może być choremu podsuwana sugestywnie przez otoczenie. Z powodu ogromnego upośledzenia zdolności zapamiętywania powstaje coraz bardziej wydłużająca się luka pamięciowa, którą chory, jeśli z nim nawiązać rozmowę, wypełnia konfabulacjami. Zamącenie świadomości bywa różnego stopnia, zależnie od działającego czynnika etiologicznego. Czasem stwierdza się tylko stosunkowo nieznaczne przyćmienie świadomości, tak że z chorym można chwilami dość rozsądnie rozmawiać. Czasem jednak sensorium jest tak mocno zajęte, że styczność chorego z otoczeniem jest niemal całkowicie zerwana. [patrz też: test adhd, skierowanie na leczenie odwykowe, badania wstępne do pracy zakres

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: badania wstępne do pracy zakres skierowanie na leczenie odwykowe test adhd